Woeste nacht

Zee ruist groter
als zij ogen sluit
donder... dondert harder
in sobere stilte
van
inktzwarte nacht.
Elke golfbeweging
dat tracht
haar geest
te wiegen... te sussen
slechts
fracties van waken.

De kreet der wanhoop
ebt langzaam in rondingen
van woeste razenij.
Ze is sterk... de merrie van de nacht!

Klok pendelt
tegen uren in en
baart telkens ijs op ogen bij ontwaken.
Hoe zwaar moet zwaar zijn...
hoe licht... het licht...
om haar voor eens
en altijd niet zo peilloos diep te raken.
Zij kan vannacht niet slapen
vannacht... maar even niet!

Stttttttt

Shania_roos © Duvèra 03-02-2003