Ween mij niet.

Ween mij niet
omdat het anders moest zijn.
Draag herinneringen
op lede ogen
en
stop ze in stijfselkisten
diep geborgen
achter schotten van grauwe zolders.

Schrijf met vingertoppen
mijn naam door het
stof
gedrapeerd op elk
antiquair uit zwart verleden.

De zoektocht waar het stormt
blaast immers elke levensvlam uit.

In de hoek van mijn leven
waar donker lonkt
probeert het enig
spelonk
te knipogen naar licht.

Daar waar ik toekomst zacht wilde
toedekken
en wiegen in vreugde tranen
van gister.


Shania_roos Duvera © 14-01-06