Laatste afscheid

Een blik
in weg hollende ogen
weg van dit onmogelijke leven
een ironische lach
van het doet er niet meer toe.

Jouw
breekbare
handen rusten
op het wit krakend laken
van de dood.
Dat kleine beetje aanwezigheid
nog
maakt mij nietig.

Mijn mond huilt jouw naam
en
ik knipoog nog maar eenseven
naar een eens geleven leven
met beiden ogen dicht.

Het is ijzig stil
als ik warme tranen voel
langs bevroren wangen.

Ik proef je lief
in alle dingen van ons leven.
En nog meer in dit
zilte afscheid.

Woorden zwijgen
om maar niets meer te zeggen

En ik had
nog zoveel

Willen delen - Willen huilen - Willen delen

En houden zo speciaal alleen
~ Van jou.~

Shania © Duvèra 25-10-05